سازگاری چشم با نور

  • توسط admin
  • 2020-03-24
  • 0

یکی از عملکردهای قابل توجه چشم توانایی سازگاری با شرایط مختلف روشنایی است. مردمک به عنوان عنصر اصلی چشم وظیفه ورود نور را بر عهده دارد ،اگر نور محیط بیشتر از حد معمول باشد قطر مردمک کوچک و اگر کمتر باشد بزرگ می‌شوند.حد نهایی کوچک و بزرگی قطر مردمک را قدرت سازگاری چشم مینامند.

انسان میتواند محیط اطراف خود را زیر نور خورشید و هم در شب زیر نور ماه مشاهده کند با آن که شدت روشنایی در نور خورشید چندین هزار برابر نور و ماه است گرچه قدرت سازگاری چشم زیاد است اما نباید فراموش کرد که این سازگاری در تغییرات ناگهانی به سرعت حاصل نمی‌شود و به زمان نیاز دارد.خروج از محیط تاریک و بلافاصله وارد شدن به محیط کاملاً روشن پدیده خیرگی را به دنبال دارد، زمانی که نور با شدت زیاد به چشم می رسد،نوعی سازگاری ناخواسته با درجه خاصی از عدم همگرایی بین واقعیت اشیا و چشم به وجود می‌آید.

در طراحی روشنایی باید به این نکته توجه کرد زیرا عدم همگرایی موجب ناراحتی چشم می شود و احساس و دید ما نسبت به اجسام و فضا را تغییر می دهد، مگر آن که مدتی طولانی در فضای جدید بمانیم.زمان سازگاری چشم با روشنایی کمتر از زمان سازگاری آن با تاریکی است.چشم انسان تقریبا به سرعت خود را با محیط روشن تر وفق می دهد. ولی برای آنکه به تاریکی عادت کند به مدت زمان بیشتری نیاز دارد.

احساس خیرگی که در روز هنگام وارد شدن به سالن تاریک سینما به خیابان انجام می شود یا کوری موقت که با وارد شدن به یک محیط بسیار تاریک از یک محیط روشن اتفاق می افتد ،نمونه‌هایی از این پدیده هست در موزه‌ها و گالری‌های که شدت روشنایی به منظور جلوگیری از آسیب زدن به اشیا کم است بهتر است یک فضای گذرد در نظر گرفته شود تا رفته رفته به سمت محل نمایش از شدت روشنایی کاسته شود.

قبلی «
بعدی »

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *